Ne acaib bir zamandır hiç yaranım kalmadı
Yariğarım çıktı ağyar hiç gümanım kalmadı
Gül gibi güldükçe güller açılırdı bir zeman
Ağlamadan ğayri şimdi hiç emanım kalmadı
Bir onulmaz derde düştüm asla yoktur çaresi
Akl-ü fikrim bitti gitti izanım kalmadı
Bir acaib rüzigar esti bahar-i ömrümde
Erdi hizan gönlüme hiç hoş zemanım kalmadı
Etmedin bahtım bana yar ey felek nettim sana
Tayyar böyle zulm olur mu hanümanım kalmadı.
Ne garip bir zaman, yaralarım kalmadı
Yüreğim gitti, umudum kalmadı
Gül gibi güldüğümde çiçekler bir vakit açar
Şimdi ağlamaktan başka umudum yok
Çözümsüz bir derde düştüm, çıkış yok
Fikirlerim tükendi, umudum kalmadı
Ömrümün baharında garip bir rüzgar esti
Erdi Hizan, yüreğimde mutlu bir an kalmadı
Beni şanslı yapmadın, ah sana acıyorum
Böyle bir zulüm hazır mı hanımım, başka yok bende.