Keçmişdə ailənin bütün güzəranı döşəmə üzərində keçdiyindən, adətən döşəmə suvanıb şirələnər, ailənin maddi imkanından asılı olaraq xalça-palazla döşənər, üstünə mütəkkə-döşək dəstləri qoyular və yemək öynəsi də döşəmə üzərində icra olunardı. Yemək öynəsi zamanı ortalığa açma (dəstərxan) və qələmkar süfrələr salınardı. Ailənin birlik rəmzi olan süfrələr bu baxımdan da füsunkar bəzək elementləri ilə işlənirdi. MATM-nin EF-da saxlanılan 0000 nömrəli eksponat, süfrə müxtəlif rəngli ipək saplarla təkəlduz tikişli bəzəklərlə göz oxşayır.
Pərdələr, yataq əşyaları, xalça-palaz və s. saxlanılan yerlərin (yük yeri-camaxatan) qabağı üçün də tikilirdi. Ailənin iqtisadi vəziyyətindən asılı olaraq, tikilən məmulatlar bahalı ipək yaxud, ucuz pambıq parçalardan hasilə gətirilirdi. Dövlətli ailələrdə qızılı tikmələrə üstünlük verilirdi. Şirvanda yerli adətə görə gəlinin cehizləri arasında camaxatan pərdələrinin olması vacib idi. Ona görə də, adətən, toydan əvvəl oğlan evindəki camaxatanların ölçüsü götürülürdü. İp taxılmış pərdələrin baş tərəfinə parçalardan qıyqac bükülmüş pərdəbaşlığı tutulurdu (Mustafayev, 0000: 0). MATM-nin EF-da saxlanılan 0000 nömrəli pərdə nümunəsi,