Açılır pəncərəmdə yeni gün,
Gecəm nəhayət doğdu gündüzü.
Yastıq izi kimi üzümdə gecənin hüznü,
Dağınıq ruhuma şəhərim güzgü.
Açılıb sanki Pandoranın qutusu,
Bütün pisliklər saçılıb şəhərə.
Önəmli deyil, yoxdu qorxusu,
İmmun sistemim alışıbdı şərə.
Nəqarət:
Qədər əyirir cəhrəsin,
Tanrı gizlədir çöhrəsin,
Həyat yelləyir dəhrəsin,
Ümidin kəsilir pöhrəsi.
Amma önəmli deyil,
Heç önəmli deyil...
Bənd 0:
Açılır pəncərəmdə yeni gün,
Rəngsiz həyatımın rəngsiz davamı.
Yara izi kimi üzümdə gecənin hüznü,
Çatlayır əksim uğursuz güzgüm.
Bakı gülür mənə, turşudur üzünü,
Stalinkalar deyir: "Gəl, gəl, at özünü."
Önəmli deyil, hələ var dözümüm,
İmmun sistemim tapar çözümü.
Nəqarət:
Qədər əyirir cəhrəsin,
Tanrı gizlədir çöhrəsin,
Həyat yelləyir dəhrəsin,
Ümidin kəsilir pöhrəsi.
Amma önəmli deyil,
Heç önəmli deyil...
Penceremde yeni bir gün açılıyor,
Gecem sonunda günü doğuruyor.
Gecenin hüznü yüzümde yastık izi gibi,
Şehrim paramparça olmuş ruhumun aynası.
Sanki Pandora'nın kutusu açılmış gibi,
Tüm kötülük şehre dağılmış.
Önemli değil, korku yok,
Bağışıklık sistemim kötülüğe alışkın.
Koro:
Kader yüzünü buruşturuyor,
Tanrı yüzünü gizliyor,
Hayat kalbini sarsıyor,
Umut çiçeği kesiliyor.
Ama önemli değil,
Hiç önemli değil...
0. Bölüm:
Penceremde yeni bir gün açılıyor,
Renksiz hayatımın renksiz devamı.
Gecenin hüznü yüzümde Yüzüm bir yara izi gibi,
Yansımam çatlıyor, aynam bozuluyor.
Bakü bana gülüyor, yüzü ekşi,
Stalinistler diyor ki: "Gel, gel, kendini at."
Önemli değil, hâlâ gücüm var,
Bağışıklık sistemim çözümü bulacak.
Koro:
Kader yüzünü buruşturuyor,
Tanrı yüzünü gizliyor,
Hayat kalbini sarsıyor,
Umut çiçeği kesiliyor.
Ama önemli değil,
Hiç önemli değil...