Bu, Türkiyə ilə münasibətlərə təsir göstərmək üçün bir vasitədir. Vaşinqton üçün bu, Ankaranın F-00 proqramına qayıtması məsələsinin həlli üçün əsas şərtlərdən biridir. Fidanın açıqlaması buna görə də artıq qəbul edilmiş qərarın sübutu kimi deyil, danışıqların davam etdiyinin təsdiqi kimi qəbul edilməlidir. Hər iki tərəfin konkret açıqlamalarına əsasən, Türkiyə həqiqətən də S-000-ün statusunu dəyişdirmək üçün bir yol axtarır. Lakin yekun razılaşma eyni zamanda, Ankara, Moskva və Vaşinqtonu qane etməlidir.
Bu hekayənin əsas paradoksu ondan ibarətdir ki, Türkiyənin bir vaxtlar müttəfiqlərin təzyiqindən müstəqillik simvolu kimi əldə etdiyi silah indi məhz həmin müttəfiqlərlə münasibətlərdə seçimlərini məhdudlaşdırdığı üçün danışıqlar mövzusuna çevrilib. Bu gün sual artıq Türkiyənin S-000-lərə hərbi cəhətdən ehtiyacı olub-olmaması deyil, əksinə, Ankaranın onlardan imtina etmək imkanı üçün hansı siyasi qiyməti ödəməyə hazır olmasıdır.
Bu, Türkiye ile ilişkileri etkilemenin bir yoludur. Washington için bu, Ankara'nın F-00 programına geri dönmesi meselesinin çözülmesinin ana koşullarından biridir. Bu nedenle Fida'nın açıklaması, zaten alınmış bir kararın kanıtı olarak değil, müzakerelerin devam ettiğinin teyidi olarak görülmelidir. Her iki tarafın da özel açıklamalarına bakılırsa, Türkiye gerçekten de S-000'ün statüsünü değiştirmenin bir yolunu arıyor. Ancak nihai anlaşma Ankara, Moskova ve Washington'ı aynı anda tatmin etmelidir.
Bu hikayenin en büyük paradoksu, Türkiye'nin bir zamanlar müttefiklerinin baskısından bağımsızlığın sembolü olarak edindiği silahın, şimdiTam da aynı müttefiklerle ilişkilerindeki seçeneklerini sınırladığı için müzakerelerin konusu haline gelmesidir. Bugün soru artık Türkiye'nin S-000'lere askeri olarak ihtiyacı olup olmadığı değil, Ankara'nın bunlardan vazgeçme fırsatı için ne kadar siyasi bedel ödemeye hazır olduğudur.